راهنما جامع کدهای وضعیت http و انواع کدهای http (50 کد http)

کد 400 “Bad Request” (درخواست ناصحیح):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که سرور به دلیل مشکل در کدها نمی‌تواند درخواست را پردازش کند.

کد 401 “Unauthorized” (مجاز نیست):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که کاربر در احراز هویت مشکل دارد و باید ابتدا احراز هویت کند.

کد 403 “Forbidden” (نداشتن مجوز دسترسی):

سرور امکان دسترسی کاربر به برخی بخش‌ها را محدود می‌کند.

کد 404 “Not Found” (پیدا نشد):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که سرور نتوانسته صفحه مورد درخواست را پیدا کند.

کد 405 “Method Not Allowed” (متود مجاز نیست):

این کد به کاربر اطلاع می‌دهد که نمی‌تواند متدی خاص را اجرا کند.

کد 406 “Not Acceptable” (قابل قبول نیست):

زمانی نمایش داده می‌شود که سرور نتوانسته با توجه به معیارهای کاربر، پاسخ‌های را ارائه دهد.

کد 407 “Proxy Authentication Required” (نیاز به تصدیق پروکسی):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که کاربر در حال استفاده از پروکسی باشد و باید احراز هویت کند.

کد 408 “Request Timeout” (وقفه درخواست):

این کد به معنای پایان مدت زمان انتظار برای دریافت پاسخ است.

کد 409 “Conflict” (ناسازگاری):

سرور نمی‌تواند درخواست را به دلیل درگیری پردازش کند.

کد 410 “Gone” (رفته):

این کد برای زمانی است که فایل به‌طور دائم حذف شده است.

کد 411 “Length Required” (طول مورد نیاز است):

سرور نمی‌تواند درخواست را بدون فیلد هدر Content-Length پردازش کند.

کد 412 “Precondition Failed” (پیش شرط با شکست مواجه شد):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که مرورگر نتوانسته شروط هدر را اجرا کند.

کد 413 “Request Entity Too Large” (موجودیت درخواست بسیار بزرگ است):

سرور به دلیل بزرگی درخواست نمی‌تواند آن را پردازش کند.

کد 414 “URI Too Long” (URL درخواست شده بسیار بزرگ است):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که URL بسیار طولانی است.

کد 415 “Unsupported Media Type” (نوع رسانه پشتیبانی نمی‌شود):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که درخواست شامل نوع رسانه‌ای است که سرور نمی‌تواند پشتیبانی کند.

کد 416 “Range Not Satisfiable” (محدوده درخواست مورد تأیید نیست):

اگر درخواست برای محدوده‌ای باشد که برای صفحه در دسترس نیست، این کد نمایش داده می‌شود.

کد 417 “Expectation Failed” (انتظار با شکست مواجه شد):

نشان‌دهنده این است که سرور نمی‌تواند نیازهای هدر را برطرف کند.

کد 422 “Unprocessable Entity” (موجودیت قابل پردازش نیست):

درخواست کاربر به سمت سرور هدایت شده اما به دلیل خطای معنایی نمی‌تواند پردازش شود.

کد 425 “Too Early” (پردازش با ریسک):

سرور تمایل به اجرای درخواستی که ممکن است تکرار شود را ندارد.

کد 426 “Upgrade Required” (ارتقاء لازم است):

سرور با دادن کد 426 نشان می‌دهد که پروتکل فعلی برای پردازش درخواست کافی نیست.

کد 428 “Precondition Required” (پیش شرط لازم است):

این کد به معنای این است که سرور نیاز به شرطی بودن درخواست دارد.

کد 429 “Too Many Requests” (درخواست زیاد):

این کد زمانی نمایش داده می‌شود که کاربر تعداد زیادی درخواست را در مدت زمان کوتاهی ارسال کند.

کد 431 “Request Header Fields Too Large” (فیلدهای هدر درخواست بسیار بزرگ است):

زمانی نمایش داده می‌شود که سرور نتواند به دلیل بزرگ بودن فیلدهای هدر به درخواست پاسخ دهد.

کد 451 “Unavailable for Legal Reasons” (به دلایل قانونی در دسترس نیست):

به این معناست که سرور دسترسی به منابع درخواست‌شده را به دلیل مسائل قانونی محدود می‌کند.

کد 499 “Client Closed Request” (درخواست کاربر بسته شد):

زمانی رخ می‌دهد که کاربر در حین پردازش درخواست خود را بسته است.