هکر کلاه سیاه کیست؟ روش‌های نفوذ، ابزارها و واقعیت‌های تاریک

در ۱۲ می ۲۰۱۷، بدافزار WannaCry طوفانی جهانی به پا کرد؛ در عرض یک روز بیش از ۲۳۰٬۰۰۰ رایانه در بیش از ۱۵۰ کشور آلوده شدند این حمله با استفاده از آسیب‌پذیری EternalBlue انجام شد؛ اکسپلویتی که توسط NSA تهیه شده بود و پس از انتشار، سازمان‌هایی که سیستم‌هایشان وصله نشده بود، هدف اصلی قرار گرفتند رایانه‌های بیمارستان NHS در بریتانیا به‌دلیل نبود پچ امنیتی، از کار افتادند و ۲۰٬۰۰۰ قرار ملاقات پزشکی لغو شد.

این حمله یکی از بزرگ‌ترین نمونه‌های قدرت تخریبی هکر کلاه سیاه است. انتشار آن به‌سرعت انجام شد، زیرا نیازی به کلیک کاربر نداشت و به‌صورت خودکار در شبکه گسترش یافت. کل پیام‌رسان باج‌افزاری بین ۳۰۰ تا ۶۰۰ دلار بود که قربانیان برای بازیابی داده‌ها باید آن را از طریق بیت‌کوین پرداخت می‌کردند.

نقطه‌عطف ماجرا، کشف یک «kill switch» توسط محقق امنیتی مارکوس هاتچینز بود. او دامنه‌ای را ثبت کرد که به‌صورت ناخواسته عملکرد بدافزار را متوقف کرد این اقدام هوشمندانه سرعت انتشار WannaCry را کاهش داد و زمان لازم برای اجرای وصله‌ها را فراهم کرد.

چگونه هکر کلاه سیاه قربانیانش را انتخاب می‌کند؟

انتخاب قربانیان توسط یک هکر کلاه سیاه کاملاً اتفاقی نیست؛ آنها ابتدا تحلیل دقیقی انجام می‌دهند. گاهی قربانیان افرادی هستند که از رمزهای ضعیف استفاده می‌کنند یا نرم‌افزارهایشان را آپدیت نمی‌شود. در این حالت، هکر آسان‌تر می‌تواند نفوذ کند. در موارد پیشرفته‌تر، شرکت‌هایی با داده‌های مالی یا دسترسی به زیرساخت‌های حساس اولویت دار هدف قرار می‌گیرند؛ چون احتمال گرفتن باج یا فروش اطلاعات در دارک‌وب برایشان بالا است.

مثلاً در ۲۰۱۹، موجی از حملات باج افزاری شرکت‌های کوچک و متوسط اروپایی را هدف قرار داد؛ مهاجمان اغلب سازمان‌های با امنیت ضعیف را انتخاب می‌کنند. حملات باج‌افزاری شامل خانواده‌هایی مثل Ryuk و Dharma موجب خسارتی صدها هزار دلاری شدند این نمونه نشان می‌دهد که هکرهای کلاه سیاه اغلب به سمت اهدافی می‌روند که ضعیف اما سودآور هستند.

بسیاری از مهاجمان سایبری از ابزارهای خودکار برای اسکن گسترده فضای اینترنت استفاده می‌کنند تا سیستم‌های آسیب‌پذیر را شناسایی کنند. یعنی حتی کاربران عادی نیز ممکن است هدف قرار گیرند؛ یک اشتباه ساده کافی است تا حمله‌ای موفق شود. تنها کافی است یک بی‌دقتی کوچک در امنیت شخصی یا شرکتی رخ دهد تا تبدیل به هدف بعدی هکر شوی.

نتیجه گیری

هکرهای کلاه سیاه، مجرمان سایبری هستند که با نیت‌های مخرب وارد سیستم‌ها و شبکه‌ها می‌شوند. آن‌ها از آسیب‌پذیری‌های امنیتی برای دسترسی غیرمجاز به داده‌ها استفاده می‌کنند و ممکن است اطلاعات حساس را سرقت، تغییر یا نابود کنند. این هکرها معمولاً برای منافع مالی، انتقام‌جویی یا ایجاد اختلال عمل می‌کنند.

در مقابل، هکرهای کلاه سفید، متخصصان امنیتی هستند که با مجوز مالک سیستم‌ها، آسیب‌پذیری‌ها را شناسایی و اصلاح می‌کنند. هدف آن‌ها تقویت امنیت و جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی است. هکرهای کلاه خاکستری نیز بین این دو دسته قرار دارند؛ آن‌ها بدون مجوز وارد سیستم‌ها می‌شوند، اما هدفشان آسیب‌رسانی نیست و ممکن است پس از شناسایی آسیب‌پذیری، آن را به اطلاع مالک برسانند.

برای مقابله با تهدیدات هکرهای کلاه سیاه، آگاهی و آموزش کاربران، استفاده از ابزارهای امنیتی مناسب و اجرای قوانین و مقررات مؤثر ضروری است. همچنین، همکاری بین سازمان‌ها و نهادهای قانونی می‌تواند در شناسایی و مقابله با این تهدیدات مؤثر باشد.

در نهایت، امنیت دیجیتال مسئولیتی جمعی است. با افزایش آگاهی، استفاده از فناوری‌های نوین و همکاری‌های بین‌المللی، می‌توان از تهدیدات سایبری جلوگیری کرد و فضای دیجیتال را امن‌تر ساخت.