استاندارد HTML چیست؟ تفاوت HTML5 و HTML Living Standard

کاور مقاله استاندارد HTML چیست؟ تفاوت HTML5 و Living Standard
استاندارد HTML تعیین می‌کند عناصر و ویژگی‌های HTML چه معنا و قواعدی دارند و مرورگرها چگونه آن‌ها را پردازش می‌کنند. بااین‌حال، در منابع آموزشی وب هم‌زمان با نام‌های HTML5 و HTML Living Standard روبه‌رو می‌شویم؛ دو اصطلاحی که یک معنا ندارند. HTML5 در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان نسخه‌ای مشخص از استاندارد منتشر شد، درحالی‌که HTML Living Standard مرجع جاری و در حال توسعه این زبان است. در این راهنما می‌آموزید استاندارد HTML چیست، HTML5 چه تفاوتی با نسخه‌های قدیمی‌تر داشت و چرا WHATWG و W3C در تاریخچه آن اهمیت دارند. همچنین تفاوت ویژگی‌های منسوخ اما مجاز و ویژگی‌های ناسازگار با استاندارد را می‌شناسید و با مراجعه به WHATWG و MDN وضعیت عنصر center را بررسی می‌کنید. اگر برای شروع یا ادامه یادگیری HTML نمی‌دانید به کدام نسخه و مرجع اعتماد کنید، این مقاله یک مسیر روشن برای انتخاب منابع و ارزیابی کدهای قدیمی در اختیارتان می‌گذارد.
()

در منابع آموزشی HTML گاهی نام‌های HTML5، HTML Living Standard و حتی HTML6 را می‌بینیم. سؤال این است که امروز کدام‌یک مرجع معتبر قواعد HTML به شمار می‌رود؟ HTML5 نام یک بازنگری مهم و تاریخی است، اما مشخصات جاری این زبان در HTML Living Standard نگهداری می‌شود. شناخت این تفاوت کمک می‌کند نام یک نسخه را با وضعیت فعلی عناصر و ویژگی‌های HTML اشتباه نگیریم.

در این مقاله، ابتدا مفهوم استاندارد HTML و جایگاه HTML5 را بررسی می‌کنیم، سپس به شیوه توسعه استاندارد زنده و نقش WHATWG و W3C می‌پردازیم. در پایان نیز با یک مثال مشخص یاد می‌گیریم چطور وضعیت یک ویژگی HTML را در منابع معتبر بررسی کنیم.

استاندارد HTML چیست و چرا اهمیت دارد؟

استاندارد HTML مجموعه‌ای از قواعد و مشخصات فنی است که تعیین می‌کند اسناد HTML چگونه نوشته و پردازش شوند. این استاندارد مشخص می‌کند هر عنصر و ویژگی چه معنایی دارد، در چه شرایطی می‌توان از آن استفاده کرد و مرورگرها باید کدهای HTML را چگونه تفسیر کنند. بنابراین، استاندارد HTML فقط فهرستی از تگ‌ها نیست؛ بلکه یک مرجع مشترک برای توسعه‌دهندگان وب و سازندگان مرورگرهاست.

اگر با خود این زبان آشنا نیستید، راهنمای «HTML چیست» نقطه شروع مناسبی برای درک این بحث است.

برای مثال، وقتی می‌نویسیم <p>این یک پاراگراف است.</p>، از عنصری استفاده کرده‌ایم که در استاندارد HTML برای نمایش مفهوم پاراگراف تعریف شده است. در مشخصات رسمی HTML، علاوه بر معنای این عنصر، قواعد استفاده از آن نیز توضیح داده شده است. به همین ترتیب، استاندارد برای سایر عناصر و ویژگی‌های HTML هم تعریف‌ها و محدودیت‌های مشخصی ارائه می‌کند.

اهمیت این قواعد در ایجاد یک مبنای مشترک برای ساخت و پردازش صفحات وب است. وقتی توسعه‌دهندگان و سازندگان مرورگرها از مشخصات یکسانی پیروی کنند، احتمال تفاوت‌های ناسازگار در تفسیر کدها کاهش پیدا می‌کند. از طرف دیگر، توسعه‌دهنده می‌تواند بررسی کند که آیا ساختار HTML نوشته‌شده با قواعد استاندارد مطابقت دارد یا خیر.

البته نمایش درست یک صفحه در مرورگر لزوماً به معنای استاندارد بودن کد HTML آن نیست. مرورگرها برای پردازش بسیاری از کدهای نادرست نیز قواعد مشخصی دارند. همچنین پیروی از استاندارد HTML به این معنا نیست که ظاهر صفحه در تمام مرورگرها کاملاً یکسان خواهد بود؛ زیرا شیوه نمایش محتوا به عوامل دیگری مانند CSS هم بستگی دارد.

 

 

HTML5 چیست و چه تفاوتی با نسخه‌های قدیمی HTML داشت؟

HTML5 پنجمین بازنگری عمده زبان HTML است که با هدف پاسخ‌گویی به نیازهای جدید وب و بهبود شیوه ساخت و پردازش صفحات توسعه یافت. برخلاف تصور رایج، HTML5 یک زبان برنامه‌نویسی جدید یا جایگزینی کاملاً متفاوت برای HTML نبود؛ بلکه ادامه تکامل همان زبان نشانه‌گذاری بود که قابلیت‌های بیشتری به آن اضافه شد و برخی از قواعد آن دقیق‌تر تعریف شدند.

یکی از تغییرات مهم HTML5، معرفی عناصر معنایی مانند article، nav و section بود. این عناصر به توسعه‌دهنده اجازه می‌دهند نقش بخش‌های مختلف صفحه را مستقیماً در ساختار HTML مشخص کند. برای مثال، به‌جای استفاده از یک عنصر عمومی مانند div برای بخش ناوبری، می‌توان از nav استفاده کرد تا معنای آن بخش در خود نشانه‌گذاری مشخص باشد.

HTML5 همچنین عناصری مانند audio و video را برای قراردادن محتوای صوتی و ویدئویی در صفحات وب معرفی کرد. پیش از آن، HTML عنصر اختصاصی استانداردی برای این کار نداشت و استفاده از فناوری‌ها و افزونه‌های جانبی، یکی از روش‌های رایج پخش این نوع محتوا بود. گسترش قابلیت‌های فرم‌ها و تعریف دقیق‌تر قواعد پردازش کدهای HTML، حتی در شرایطی که نشانه‌گذاری خطا دارد، از دیگر تغییرات مهم این بازنگری بودند.

 

مسیر تکامل HTML تا انتشار HTML5

برای درک جایگاه HTML5، لازم است چند نقطه مهم از تاریخ این زبان را بشناسیم.

در سال ۱۹۹۹، نسخه HTML 4.01 به‌عنوان یکی از نسخه‌های رسمی HTML منتشر شد. پس از آن، توجه به XHTML افزایش یافت؛ زبانی که قواعد HTML را با ساختار سخت‌گیرانه‌تر XML بازتعریف می‌کرد. بااین‌حال، نیاز به توسعه قابلیت‌های HTML و حفظ سازگاری با صفحات موجود وب همچنان وجود داشت.

در سال ۲۰۰۴، گروه WHATWG فعالیت خود را برای ادامه توسعه HTML و فناوری‌های مرتبط با برنامه‌های تحت وب آغاز کرد. این مسیر در سال ۲۰۰۸ به انتشار نخستین پیش‌نویس عمومی HTML5 در W3C رسید و سرانجام در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴، HTML5 به‌عنوان یک توصیه‌نامه رسمی W3C (W3C Recommendation) منتشر شد.

این تاریخ نقطه مهمی در تثبیت HTML5 بود، اما به معنای پایان توسعه HTML نبود. همچنین انتشار HTML5 باعث نشد تمام صفحات نوشته‌شده با نسخه‌های قدیمی یکباره از کار بیفتند؛ حفظ سازگاری با محتوای موجود وب یکی از ملاحظات اساسی در توسعه این زبان بود.

با این توضیحات، HTML5 را می‌توان یک مرحله مهم در تاریخ تکامل HTML دانست، نه آخرین نقطه آن. برای شناخت وضعیت کنونی این استاندارد، باید با مفهوم HTML Living Standard آشنا شویم.

 

 

HTML Living Standard چیست و چه تفاوتی با HTML5 دارد؟

HTML Living Standard استاندارد جاری HTML است که به‌جای انتشار نسخه‌های اصلیِ شماره‌دار، به‌صورت مستمر توسعه و به‌روزرسانی می‌شود. این استاندارد را گروه WHATWG نگهداری می‌کند و مشخصات فنی عناصر، ویژگی‌ها و نحوه پردازش HTML را در یک مرجع واحد ارائه می‌دهد.

تفاوت اصلی HTML5 و HTML Living Standard به شیوه انتشار و نگهداری استاندارد مربوط می‌شود. همان‌طور که در بخش قبل دیدیم، HTML5 در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان یک نسخه مشخص از استاندارد HTML در W3C منتشر شد. در مقابل، HTML Living Standard سندی است که تغییرات پذیرفته‌شده به‌مرور در آن اعمال می‌شوند و توسعه آن به انتشار نسخه‌ای با شماره جدید وابسته نیست.

این تفاوت به معنای وجود دو زبان مستقل یا ناسازگار نیست. HTML5 بخشی مهم از مسیر تکامل HTML است و بسیاری از قابلیت‌هایی که با این نام شناخته می‌شوند، همچنان در استاندارد جاری حضور دارند.

معیارHTML5 (نسخه ۲۰۱۴)HTML Living Standard
ماهیتیک نسخه تاریخی مشخص از استاندارد HTMLاستاندارد جاری و در حال توسعه HTML
شیوه انتشارسند رسمی با تاریخ انتشار معینمتن زنده با به‌روزرسانی مستمر
تغییرات بعدیمتن همان نسخه تاریخی ثابت می‌ماندتغییرات پذیرفته‌شده در متن استاندارد اعمال می‌شوند
کاربرد مرجعبررسی مشخصات HTML در زمان انتشار آن نسخهبررسی قواعد و مشخصات فعلی HTML

 

چرا HTML به یک استاندارد زنده تبدیل شد؟

فناوری‌های وب پیوسته تغییر می‌کنند. مرورگرها قابلیت‌های جدیدی پیدا می‌کنند، مشکلات مربوط به سازگاری آن‌ها شناسایی می‌شود و گاهی لازم است رفتار یک عنصر یا ویژگی با دقت بیشتری در استاندارد تعریف شود.

اگر اصلاح این موارد همیشه به انتشار یک نسخه بزرگ و شماره‌دار موکول شود، ممکن است بین نیازهای واقعی وب و متن استاندارد فاصله ایجاد شود. رویکرد Living Standard به همین مسئله پاسخ می‌دهد: تغییرات پس از بررسی و پذیرش، در مشخصات جاری ثبت می‌شوند.

البته زنده بودن استاندارد به این معنا نیست که قواعد HTML هر روز به‌صورت دلخواه تغییر می‌کنند. تغییرات فنی باید با توجه به پیاده‌سازی مرورگرها، سازگاری با صفحات موجود و فرایند بازبینی انجام شوند. بخش‌های تثبیت‌شده استاندارد نیز قرار نیست بدون دلیل تغییر کنند.

همچنین اضافه شدن یک قابلیت به استاندارد، لزوماً به معنای پشتیبانی فوری همه مرورگرها از آن نیست. وضعیت یک ویژگی در استاندارد و میزان پشتیبانی مرورگرها دو موضوع متفاوت‌اند که هنگام استفاده از قابلیت‌های جدید باید جداگانه بررسی شوند.

 

آیا نسخه‌ای به نام HTML6 وجود دارد؟

تا زمان بررسی این مقاله، HTML6 به‌عنوان نسخه رسمی جدیدی که جایگزین HTML Living Standard شده باشد، منتشر نشده است. توسعه HTML در چارچوب استاندارد زنده ادامه دارد و برای هر مجموعه از تغییرات، نیازی به معرفی نسخه‌ای با شماره جدید نیست.

بااین‌حال، اصطلاح HTML5 هنوز در نام دوره‌های آموزشی، کتاب‌ها و گفتگوهای فنی دیده می‌شود. حتی در مقدمه مشخصات رسمی WHATWG، این اصطلاح در معنای گسترده‌تر فناوری‌های مدرن وب به رسمیت شناخته شده است. بنابراین، استفاده از نام HTML5 لزوماً نشان‌دهنده قدیمی بودن یک منبع آموزشی نیست؛ مهم این است که محتوای آن با قواعد فعلی HTML مطابقت داشته باشد.

برای یادگیری و بررسی مشخصات فعلی HTML، مرجع اصلی HTML Living Standard در وب‌سایت WHATWG است.

 

نقش WHATWG و W3C در استاندارد HTML چیست؟

دو نهاد مهم در تاریخ توسعه و استانداردسازی HTML، گروه WHATWG و کنسرسیوم W3C هستند. هر دو در شکل‌گیری استانداردهای وب نقش داشته‌اند، اما مسئولیت و شیوه فعالیت آن‌ها یکسان نیست.

WHATWG مخفف Web Hypertext Application Technology Working Group است. این گروه در سال ۲۰۰۴ با مشارکت افرادی از شرکت‌ها و سازمان‌های فعال در توسعه مرورگرها شکل گرفت. هدف آن ادامه توسعه فناوری‌های وب با توجه به نیازهای واقعی توسعه‌دهندگان، سازگاری با صفحات موجود و قابلیت پیاده‌سازی استانداردها در مرورگرها بود.

امروزه WHATWG مسئول نگهداری و توسعه HTML Living Standard است. پیشنهادهای مربوط به تغییرات HTML، گزارش مشکلات و گفتگوهای فنی درباره این استاندارد از طریق فرایند مشارکت و بازبینی WHATWG پیگیری می‌شوند.

در مقابل، W3C مخفف World Wide Web Consortium یا کنسرسیوم جهانی وب است؛ نهادی بین‌المللی که برای توسعه استانداردهای باز وب فعالیت می‌کند. W3C در تاریخ HTML، از جمله انتشار نسخه HTML5 در سال ۲۰۱۴، نقش مهمی داشته است. فعالیت آن نیز به HTML محدود نیست و حوزه‌هایی مانند دسترس‌پذیری وب، بین‌المللی‌سازی و سایر استانداردهای مرتبط را در بر می‌گیرد.

بااین‌حال، این تفاوت مسئولیت به معنای آن نیست که WHATWG و W3C امروزه دو استاندارد مستقل و رقیب برای HTML منتشر می‌کنند.

 

توافق سال ۲۰۱۹ چه تغییری ایجاد کرد؟

در سال‌های گذشته، WHATWG و W3C مدتی مشخصات HTML را با رویکردهای متفاوتی توسعه و منتشر می‌کردند. این وضعیت می‌توانست باعث ایجاد اختلاف میان اسناد و سردرگمی درباره مرجع اصلی HTML شود.

برای برطرف کردن این مشکل، دو نهاد در ۲۸ مه ۲۰۱۹ توافقی برای همکاری در توسعه مشخصات HTML و DOM امضا کردند. بر اساس این توافق، توسعه این مشخصات عمدتاً در چارچوب WHATWG انجام می‌شود و W3C نیز از طریق مشارکت فنی، بررسی پیشنهادها و فرایندهای استانداردسازی خود در این همکاری نقش دارد.

یکی از بخش‌های توافق این است که W3C می‌تواند پیش‌نویس‌های بازبینی‌شده WHATWG را طی فرایند رسمی خود به‌عنوان W3C Recommendation تأیید کند؛ بدون اینکه لازم باشد نسخه فنی مستقلی از استاندارد HTML توسعه دهد.

بنابراین، این همکاری به معنای ادغام دو نهاد نیست، بلکه به معنای هماهنگ کردن مسیر توسعه مشخصات فنی است.

نتیجه عملی برای توسعه‌دهندگان وب روشن است: برای مطالعه قواعد فعلی HTML باید به مشخصات رسمی HTML در WHATWG مراجعه کرد. وب‌سایت W3C نیز همین سند را به‌عنوان استاندارد جاری HTML معرفی می‌کند. اسناد تاریخی W3C همچنان برای بررسی روند تکامل HTML ارزشمندند، اما مرجع اصلی تغییرات جاری این زبان نیستند.

 

 

ویژگی‌های منسوخ در استاندارد HTML چه وضعیتی دارند؟

با تکامل HTML، بعضی از عناصر و ویژگی‌هایی که در گذشته استفاده می‌شدند، دیگر برای نوشتن کدهای جدید توصیه نمی‌شوند. به این قابلیت‌ها معمولاً ویژگی‌های منسوخ یا Obsolete می‌گویند.

منسوخ شدن یک ویژگی الزاماً به این معنا نیست که مرورگرها دیگر آن را نمی‌شناسند. بسیاری از صفحات قدیمی همچنان از عناصر و ویژگی‌های منسوخ استفاده می‌کنند و مرورگرها برای حفظ سازگاری با این صفحات، ممکن است به پردازش آن‌ها ادامه دهند.

برای مثال، عنصر center در گذشته برای وسط‌چین کردن محتوا استفاده می‌شد. این عنصر هنوز ممکن است در مرورگرها نتیجه ظاهری مورد انتظار را ایجاد کند، اما در استاندارد فعلی HTML استفاده از آن در کدهای جدید مجاز نیست. به‌جای آن باید از عناصر مناسب HTML و ویژگی‌های CSS برای تنظیم نحوه نمایش محتوا استفاده کرد.

بنابراین، کار کردن یک ویژگی در مرورگر، به‌تنهایی نشانه استاندارد بودن استفاده از آن نیست.

 

تفاوت Obsolete but Conforming و Non-conforming چیست؟

استاندارد HTML Living Standard میان ویژگی‌های منسوخ دو وضعیت مهم را مشخص می‌کند:

۱. Obsolete but Conforming (منسوخ اما منطبق با استاندارد)

این دسته شامل ویژگی‌های قدیمی است که استفاده از آن‌ها توصیه نمی‌شود، اما اگر شرایط مشخص‌شده در استاندارد رعایت شود، همچنان می‌توانند با قواعد انطباق HTML سازگار باشند.

برای مثال، ویژگی name در عنصر a قبلاً برای تعیین مقصد لینک‌های درون‌صفحه‌ای استفاده می‌شد. امروزه استفاده از id روش توصیه‌شده است، اما name در صورت رعایت شرایط تعیین‌شده، همچنان در دسته Obsolete but Conforming قرار می‌گیرد.

ابزارهای اعتبارسنجی HTML باید استفاده از این ویژگی‌ها را با هشدار (Warning) مشخص کنند. این هشدار با خطای انطباق (Conformance Error) تفاوت دارد؛ یعنی ممکن است سندی با وجود چنین هشداری همچنان با استاندارد منطبق باشد.

۲. Non-conforming (ناسازگار با الزامات استاندارد)

این دسته شامل عناصر یا ویژگی‌هایی است که استفاده از آن‌ها در اسناد HTML منطبق با استاندارد فعلی مجاز نیست.

برای مثال، عناصر center و font در این دسته قرار دارند. در گذشته از این عناصر برای کنترل ظاهر محتوا استفاده می‌شد، اما امروزه چنین وظایفی باید با روش‌های مناسب‌تر، از جمله CSS، انجام شوند.

استفاده از این عناصر می‌تواند باعث ثبت خطای انطباق در ابزار اعتبارسنجی شود؛ حتی اگر مرورگر همچنان آن‌ها را پردازش و نمایش دهد.

برای بررسی اولیه برخی خطاها و ویژگی‌های منسوخ می‌توانید از ابزار اعتبارسنج HTML بیت‌آموز استفاده کنید؛ البته این ابزار جایگزین یک اعتبارسنج رسمی و جامع HTML نیست.

در نتیجه، هنگام برخورد با کدهای قدیمی HTML باید دو موضوع را جداگانه بررسی کرد: آیا مرورگر هنوز آن کد را پردازش می‌کند و آیا استفاده از آن طبق استاندارد فعلی مجاز است؟

برای پاسخ به سؤال دوم، بخش Obsolete Features در استاندارد رسمی WHATWG مرجع مناسبی است. این بخش مشخص می‌کند کدام ویژگی‌های منسوخ در شرایط محدود همچنان منطبق با استاندارد هستند و استفاده از کدام موارد دیگر مجاز نیست.

 

 

چگونه وضعیت فعلی یک ویژگی HTML را بررسی کنیم؟

هنگام یادگیری HTML ممکن است با عنصر یا ویژگی‌ای روبه‌رو شوید که در یک آموزش قدیمی معرفی شده، اما درباره معتبر بودن آن در استاندارد فعلی مطمئن نباشید. در چنین شرایطی، بهتر است به‌جای تکیه بر تاریخ انتشار آموزش یا نتیجه نمایش کد در مرورگر، وضعیت آن ویژگی را در منابع معتبر بررسی کنید.

برای این کار، دو مرجع کاربردی وجود دارد: HTML Living Standard در WHATWG که قواعد رسمی HTML را مشخص می‌کند و مستندات MDN که توضیحات آموزشی، نمونه‌های استفاده و اطلاعات سازگاری با مرورگرها را ارائه می‌دهد.

 

استفاده از مرجع رسمی WHATWG و مستندات MDN

فرض کنید هنگام بررسی یک صفحه قدیمی با تگ center مواجه شده‌اید و می‌خواهید بدانید آیا هنوز می‌توان از آن در کدهای جدید HTML استفاده کرد یا خیر.

برای رسیدن به پاسخ، این مراحل را دنبال کنید:

  1. وارد بخش Obsolete Features در استاندارد WHATWG شوید. در این صفحه، ویژگی‌های منسوخ HTML بر اساس وضعیت انطباق آن‌ها با استاندارد دسته‌بندی شده‌اند.
  2. بخش Non-conforming features را پیدا کنید. عنصر center در فهرست این بخش قرار دارد؛ بنابراین، طبق استاندارد فعلی HTML استفاده از آن در اسناد جدید منطبق با استاندارد مجاز نیست. در همین بخش، استفاده از عناصر مناسب یا CSS به‌عنوان جایگزین توصیه شده است.
  3. سپس به صفحه عنصر center در MDN مراجعه کنید. در ابتدای این صفحه، برچسب Deprecated دیده می‌شود که نشان می‌دهد نباید از این عنصر در پروژه‌های جدید استفاده کرد. MDN همچنین توضیح می‌دهد که برای وسط‌چین کردن متن می‌توان از ویژگی text-align در CSS استفاده کرد.
  4. اگر علاوه بر وضعیت استاندارد، می‌خواهید میزان پشتیبانی مرورگرها را بررسی کنید، بخش Browser compatibility در همان صفحه MDN را ببینید. این بخش برای بررسی اطلاعات سازگاری مرورگرهاست، نه تعیین مجاز بودن استفاده از یک ویژگی طبق استاندارد.

نتیجه این بررسی مشخص است: عنصر center در HTML Living Standard در دسته Non-conforming قرار دارد و MDN نیز آن را منسوخ معرفی می‌کند. بنابراین، حتی اگر این عنصر در مرورگری همچنان محتوا را وسط‌چین کند، برای نوشتن کد جدید HTML انتخاب مناسبی نیست.

همین روش را می‌توان برای سایر عناصر و ویژگی‌های HTML نیز به کار برد: ابتدا وضعیت آن‌ها را در مشخصات رسمی بررسی کنید و سپس برای شناخت کاربرد، محدودیت‌ها و پشتیبانی مرورگرها به مستندات تکمیلی مراجعه کنید. به این ترتیب، تصمیم شما صرفاً بر اساس کار کردن یک قطعه کد نخواهد بود، بلکه با وضعیت فعلی استاندارد نیز هماهنگ می‌شود.

 

اگر قصد دارید این مفاهیم را در تمرین‌های ساخت صفحات وب به کار بگیرید، دوره مستر HTML یک مسیر آموزشی مرتبط در بیت‌آموز است.

 

جمع‌بندی

HTML5 همچنان نامی رایج در آموزش وب است، اما برای آگاهی از قواعد فعلی HTML باید به HTML Living Standard مراجعه کرد. این استاندارد در WHATWG نگهداری می‌شود و مسیر توسعه آن با همکاری نهادهایی از جمله W3C پیش می‌رود.

در عمل، مهم‌تر از نام نسخه این است که بدانیم یک ویژگی در استاندارد چه وضعیتی دارد و مرورگرها تا چه حد از آن پشتیبانی می‌کنند. هنگام برخورد با کدهای قدیمی یا قابلیت‌های ناآشنا، ابتدا مشخصات WHATWG و سپس مستندات MDN را بررسی کنید.

سوالات متداول

خیر. تغییر استاندارد لزوماً باعث از کار افتادن صفحات قدیمی نمی‌شود و مرورگرها برای سازگاری با بخش زیادی از محتوای پیشین وب طراحی شده‌اند. اما اگر در حال نگهداری یا توسعه یک صفحه هستید، بهتر است وضعیت عناصر و ویژگی‌های قدیمی آن را بررسی کنید و در صورت نیاز از روش‌های منطبق با استاندارد جاری استفاده کنید.

برای ساخت سایت جدید لازم نیست HTML5 و HTML Living Standard را جداگانه یاد بگیرید. HTML را با منابع به‌روز بیاموزید و قواعد عناصر و ویژگی‌های جدید را در استاندارد جاری بررسی کنید. صرف وجود عنوان «آموزش HTML5» به معنای قدیمی بودن یک دوره نیست؛ باید به درستی مثال‌های آن توجه کرد.

خیر. اعلان <!DOCTYPE html> در ابتدای صفحه، مرورگر را به استفاده از حالت استاندارد (no-quirks) راهنمایی می‌کند و شماره نسخه HTML را تعیین نمی‌کند. برای بررسی انطباق صفحه با استاندارد جاری باید خود عناصر و ویژگی‌های سند را بررسی کرد.

نه همیشه. HTML5 علاوه بر نام بازنگری تاریخی HTML، گاهی عنوان کلی فناوری‌های مدرن وب و برخی APIهای مرتبط است. HTML Living Standard مرجع جاری HTML است، نه همه فناوری‌های وب.

چقدر این پست مفید بود؟

با یک کلیک، صدای خود را به گوش ما برسانید!

میانگین امتیاز کاربران / 5. تعداد نظر:

اولین باشید! نظر شما اهمیت دارد!

متاسفیم این پست برای شما مفید نبود.

اجازه دهید این پست را بهتر کنیم!

به ما بگویید چگونه می‌توانیم بهتر شویم!

ابوالفضل عنایتی - Abolfazl Enayati - bitamooz - بیت آموز

ابوالفضل عنایتی

بنیان‌گذار بیت‌آموز، طراح سایت وردپرس و مدرس طراحی وب

ابوالفضل عنایتی، بنیان‌گذار بیت‌آموز و مدرس طراحی وب است و از سال ۱۳۹۶ در حوزه تکنولوژی شروع و در حال حاضر در زمینه طراحی سایت، وردپرس، سئو و آموزش مهارت‌های وب فعالیت می‌کند. تمرکز او در بیت‌آموز بر تولید آموزش‌های کاربردی و پروژه‌محور برای ورود حرفه‌ای به دنیای وب است.

نظرات کاربران۰

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.

سبد خرید شما
سبد خرید شما